Na zadaszenie tarasu można wybrać szkło albo poliwęglan, ale decyzja powinna wynikać z konstrukcji, położenia tarasu, ilości światła i sposobu użytkowania przestrzeni. Szkło zapewnia przejrzystość i odporność na zarysowania, natomiast poliwęglan jest lżejszy i dobrze znosi uderzenia.

Przed porównaniem cen warto sprawdzić, co obejmuje oferta. O jakości zadaszenia decydują również profile, sposób mocowania do budynku, spadek dachu, odwodnienie i przygotowanie pod późniejsze zamknięcie boków.

Szkło czy poliwęglan na zadaszenie tarasu – co wybrać?

Szkło warto wybrać do reprezentacyjnego, dobrze doświetlonego tarasu, natomiast poliwęglan sprawdzi się wtedy, gdy ważne są niewielki ciężar, odporność na uderzenia i niższy koszt dachu.

Szklane zadaszenie ma jednolitą powierzchnię i dobrze komponuje się z dużymi przeszkleniami domu. Poliwęglan występuje w dwóch podstawowych odmianach. Lity przypomina wyglądem szkło, ale waży mniej. Komorowy ma wewnętrzne kanały zmniejszające ciężar płyty, lecz jego struktura pozostaje widoczna.

Najprościej można przyjąć, że:

• szkło wybierają osoby, którym zależy na przejrzystości i trwałym wyglądzie;
• poliwęglan lity sprawdza się, gdy dach ma przypominać szkło, ale być lżejszy;
• poliwęglan komorowy jest dobrym rozwiązaniem, gdy liczą się mała masa, rozproszenie światła i cena.

Co trzeba ustalić przed wyborem pokrycia?

Przed wyborem pokrycia trzeba określić wymiary tarasu, sposób podparcia dachu, kierunek świata, oczekiwany poziom zacienienia oraz obciążenia śniegiem i wiatrem. Materiał nie powinien być dobierany w oderwaniu od konstrukcji.

Na południowym i zachodnim tarasie ważne będzie ograniczenie nadmiernego nasłonecznienia. Przy elewacji północnej zwykle zależy nam na zachowaniu większej ilości światła. Trzeba też sprawdzić, czy dach nie zaciemni salonu lub jadalni położonej przy wyjściu na ogród.

Znaczenie ma również sposób użytkowania tarasu, planowana zabudowa boków, kolor pokrycia oraz możliwość bezpiecznego mycia dachu. Takie ustalenia zawężają wybór skuteczniej niż oglądanie niewielkich próbek materiału.

Jak konstrukcja aluminiowa wpływa na wybór pokrycia?

Aluminiowa konstrukcja musi być zaprojektowana pod konkretny materiał, jego ciężar, rozpiętość i przewidywane obciążenia. Nie powinno się najpierw zamawiać najlżejszych profili, a dopiero później decydować, czy zostanie na nich zamontowane szkło.

Szkło wymaga odpowiednich podpór, uszczelek i mocowań. Po zahartowaniu tafli nie można swobodnie wykonywać kolejnych otworów ani wycięć, dlatego dokumentacja musi być gotowa przed obróbką.

Poliwęglan zmienia wymiary pod wpływem temperatury. Profile i otwory montażowe powinny pozostawiać płycie miejsce na pracę, ponieważ zbyt sztywne mocowanie może prowadzić do naprężeń i odkształceń.

Ważny jest też spadek dachu. Zbyt mały sprzyja zaleganiu wody i osadów oraz zwiększa ryzyko nieszczelności. Rynna i odpływ powinny więc zostać uwzględnione już w projekcie.

Kiedy warto wybrać szklane zadaszenie tarasu?

Szklane zadaszenie warto wybrać wtedy, gdy dach ma przepuszczać dużo światła, pasować do nowoczesnej bryły domu i zachować atrakcyjny wygląd przez wiele lat. Szkło dobrze łączy się z aluminium, dużymi oknami, balustradami i przesuwnymi ścianami tarasowymi.

Jego zaletą jest jednolita powierzchnia odporna na typowe zarysowania. Na przezroczystym dachu widać jednak pył, liście i zacieki, dlatego trzeba przewidzieć bezpieczny dostęp do mycia.

Szkło nie rozwiązuje też automatycznie problemu przegrzewania. Nad południowym tarasem warto rozważyć tafle przyciemniane, matowe, z nadrukiem albo dodatkowe osłony.

Jakie szkło stosuje się nad tarasem?

W zadaszeniach tarasowych stosuje się szkło bezpieczne – hartowane, laminowane albo łączące obie technologie. Rodzaj i grubość tafli powinny wynikać z obliczeń, wymiarów, sposobu podparcia oraz obciążeń działających na dach.

Na stronie BinGlass wyjaśniono:

„Przy projektowaniu zadaszenia szklanego warto zacząć od decyzji, jaki typ szkła najlepiej sprosta zarówno wymaganiom bezpieczeństwa, jak i estetyki. Szkło hartowane, poddawane szybkiej obróbce termicznej, zyskuje wyjątkową odporność na uderzenia i zmiany temperatury – w razie rozbicia rozpada się na małe, nieostre kawałki, minimalizując ryzyko zranienia. Z kolei szkło laminowane składa się z dwóch lub więcej tafli połączonych elastyczną folią PVB; nawet jeśli się pęknie, pozostaje w ramie, co zwiększa ochronę użytkowników i chroni przed wypadkami. Coraz częściej stosuje się też zestawy typu „8+8”, w których dwie hartowane szyby są sklejone folią – takie rozwiązanie łączy efektywną mechanicznie wytrzymałość z komfortem użytkowania oraz wysoką przejrzystością”.

Oznaczenie „8+8” informuje o dwóch taflach grubości 8 mm połączonych warstwą laminującą, ale nie jest rozwiązaniem odpowiednim dla każdego tarasu. BinGlass hartuje, laminuje i obrabia szkło na wymiar, dzięki czemu tafle można przygotować zgodnie z dokumentacją konkretnej konstrukcji.

Kiedy lepszy będzie poliwęglan?

Poliwęglan będzie dobrym wyborem, gdy zadaszenie ma być lekkie, odporne na przypadkowe uderzenia i tańsze od porównywalnego dachu szklanego. Trzeba jednak odróżnić poliwęglan lity od komorowego.

Płyta lita jest jednolita i wizualnie bliższa szkłu. Jest odporna na uderzenia, lecz bardziej podatna na drobne zarysowania. Poliwęglan komorowy waży mniej i rozprasza światło, ale jego kanały pozostają widoczne.

TechPlast zwraca uwagę na szerokie zastosowanie materiału:

„Poliwęglan komorowy ma obszerne zastosowanie. Najczęściej wykorzystywany jest na zadaszenia balkonów, tarasów, ogrodów zimowych, jak i również wejść do budynków. Świetnie sprawdza się także jako pionowe konstrukcje. Wtedy poliwęglan komorowy sprawdza się jako ścianki działowe, ścianki ogrodów zimowych, pergole, a nawet wypełnienie drzwi i okien”.

Kanały płyty trzeba zabezpieczyć przed kurzem, owadami i wilgocią, a jednocześnie umożliwić odprowadzanie skroplin. Należy również sprawdzić położenie warstwy UV i zachować wymagane luzy montażowe.

Jak dobrać kolor zadaszenia do położenia tarasu?

Kolor pokrycia należy dopasować do ilości słońca i pomieszczeń znajdujących się za tarasem. Bezbarwne szkło oraz poliwęglan wpuszczą najwięcej światła, natomiast wersje mleczne, dymione i barwione ograniczą oślepianie oraz stworzą wyraźniejszy cień.

Na elewacji północnej zwykle warto zachować większą przejrzystość. Na południu i zachodzie lepiej rozważyć materiał rozpraszający światło. Ciemniejszy dach nie zawsze rozwiąże jednak problem temperatury – znaczenie mają także jego powierzchnia, wysokość, przewiew i dodatkowe osłony.

Czy zadaszenie skutecznie chroni przed słońcem?

Zadaszenie może ograniczyć bezpośrednie nasłonecznienie, lecz stopień ochrony zależy od rodzaju, koloru i parametrów pokrycia. Przezroczysty dach dobrze zabezpieczy przed deszczem, ale nie zawsze zapewni cień podczas upału.

Jak zauważa Aluboss:

„Zadaszenie tarasu blokuje napływ promieni słonecznych, dzięki czemu można go wykorzystać na przykład jako ochronę przestrzeni, w której bawią się dzieci”.

Zakres ochrony trzeba ocenić dla konkretnego projektu. Przezroczyste szkło zachowuje się inaczej niż mleczny poliwęglan, a nisko położone słońce może wpadać pod dach z boku. Wtedy pomocne są rolety, przesuwne panele, żaluzje albo odpowiednio wysunięty okap.

Które pokrycie lepiej znosi grad, śnieg i wiatr?

Oba materiały mogą tworzyć bezpieczne zadaszenie, jeśli ich grubość, wymiary i rozstaw podpór zostały prawidłowo dobrane. O odporności nie decyduje sama nazwa pokrycia, lecz cały projekt.

Poliwęglan dobrze znosi uderzenia, dlatego często stosuje się go w miejscach narażonych na grad. Szkło hartowane i laminowane również może pracować nad tarasem, a warstwa laminująca pomaga utrzymać fragmenty tafli po uszkodzeniu. Konstrukcja musi ponadto przenosić ciężar śniegu oraz działanie wiatru, dlatego profile, kotwy i połączenie ze ścianą są równie ważne jak pokrycie.

Jakich błędów unikać przy zamawianiu zadaszenia?

Najczęstszym błędem jest wybór pokrycia bez uwzględnienia całej konstrukcji i warunków przy budynku. Do problemów prowadzą zwłaszcza:

• zbyt mały spadek dachu;
• niewłaściwy rozstaw podpór;
• brak miejsca na rozszerzanie się poliwęglanu;
• montaż płyty niewłaściwą stroną do słońca;
• niezabezpieczone kanały płyty komorowej;
• źle zaplanowane odwodnienie;
• brak obliczeń dla dużych tafli szkła;
• nieuwzględnienie przyszłej zabudowy boków;
• mocowanie konstrukcji wyłącznie do warstwy ocieplenia.

Część błędów ujawnia się dopiero podczas ulewy, upału lub intensywnych opadów śniegu. Ich naprawa może wtedy wymagać demontażu pokrycia albo przebudowy konstrukcji.

Co doradziłby właściciel firmy szklarskiej?

Z perspektywy właściciela firmy szklarskiej rozmowę warto zacząć nie od pytania „co jest tańsze?”, ale od ustalenia, jaki efekt ma dawać zadaszenie i jak będzie używany taras. Różnica w cenie nie powinna przesłaniać kosztów montażu, czyszczenia, konserwacji i późniejszej rozbudowy.

Do nowoczesnego domu z dużymi przeszkleniami często pasuje szkło hartowane i laminowane. Przy lekkiej konstrukcji, większej powierzchni lub ograniczonym budżecie warto rozważyć poliwęglan, pamiętając, że ma on inny wygląd i wymagania montażowe.

Wybór między szkłem a poliwęglanem powinien wynikać nie tylko z ceny, ale także z konstrukcji, położenia tarasu, ilości światła i planowanego sposobu użytkowania. Dobrze dobrane pokrycie oraz prawidłowo zaprojektowana aluminiowa konstrukcja pozwolą stworzyć trwałe i wygodne zadaszenie na wiele lat.